Waar het ijs de oceaan ontmoet en het licht nooit echt dooft. De ijsbeer op het pakijs. De gletsjer die in absolute stilte kalft. De middernachtelijke hemel, dag noch nacht. Sommige plekken vragen een bijzondere inspanning om er te komen. Ze zijn elk moment ervan waard.
Ontwerp uw poolexpeditie →Poolreizen zijn de meest verregaande uitdrukking van waar wij in geloven: dat sommige plekken het verdienen om in de diepte te worden beleefd, niet in sneltempo, en dat de kostbaarste bestemmingen vaak het moeilijkst te bereiken zijn met de nodige zorg. Wij ontwerpen poolexpedities, naar de Arctis en Antarctica, met dezelfde aandacht als een huwelijksreis naar de Maldiven: het juiste schip, het juiste seizoen, het passende team van natuurgidsen en het comfortniveau dat bij de omstandigheden past. Want de omstandigheden op deze breedtegraden zijn geen obstakel, ze zijn de essentie. Naar Spitsbergen gaat u niet voor het hotel. U gaat erheen omdat er landschappen bestaan die nergens anders op aarde te vinden zijn, en die een schip vragen, een expeditieteam, en de bereidheid om in de kou op het dek te blijven omdat het licht op de gletsjer net is veranderd. Voor dat moment ontwerpen wij.
Wij werken uitsluitend met operators die schepen van 12 tot 100 passagiers inzetten, klein genoeg om fjorden en baaien te bereiken waar grote schepen niet kunnen komen, met een verhouding tussen passagiers en bemanning die echte aandacht mogelijk maakt. De expeditieleider kent uw voornaam. De zodiaclanding wordt aangekondigd, niet afgehandeld met een wachtrij.
De kwaliteit van een poolexpeditie wordt gemeten aan de kwaliteit van haar natuurgidsen. Wij selecteren operators wier wetenschappers decennia in deze ecosystemen hebben doorgebracht: mariene biologen, ornithologen, glaciologen, poolhistorici. Hun kennis verandert wat u waarneemt: van buitengewoon wordt het werkelijk begrepen.
De Arctis en Antarctica kennen smalle vensters waarin dierenleven en lichtomstandigheden samenvallen. Wij weten wanneer u moet vertrekken om ijsberen op het pakijs te zien, wanneer de pinguïnkolonies in Zuid-Georgië hun hoogtepunt bereiken, wanneer de middernachtzon op Spitsbergen het licht geeft waarvoor fotografen de wereld rondreizen. De timing is alles.
Een goed poolschip is een warm schip, een goede keuken, uitrusting die ter beschikking wordt gesteld, en een bar die opengaat wanneer de zodiacs terug aan boord komen. De ervaring is veeleisend; de terugkeer naar het schip is dat niet. Wij bepalen het comfortniveau aan boord met evenveel zorg als het expeditieprogramma.
De archipel van de hoge Arctis op 78° noorderbreedte: ijsberen, walruskolonies, blauw getinte gletsjerwanden en het vierentwintiguurslicht van de arctische zomer. Een van de meest buitengewone plekken op aarde, bereikt met een schip voor 92 passagiers en een team van twaalf natuurgidsen.
Op de derde dag bereikt het schip de ijsrand, het punt waar de Noordelijke IJszee het permanente pakijs ontmoet, een verschuivende grens die door de seizoenen en de wind wordt gevormd. De natuurgids volgt al twintig minuten een ijsbeer op het pakijs. De zodiacs gaan te water. Op 200 meter, in absolute stilte, draait de beer zich om en kijkt naar u. Niets had u voorbereid op deze grootsheid.
De zodiac brengt u naar de voet van een gletsjer, een blauwwitte ijswand van 30 meter hoog, afgebroken van een ijsveld dat 40 kilometer landinwaarts reikt. De glaciologe legt u de strepen in het ijs uit die 5 000 jaar sneeuwval vertegenwoordigen, samengeperst en bewaard. Terwijl ze spreekt kalft de gletsjer: een geluid als een geweerschot, dan een trage ineenstorting in groen water. Iedereen blijft doodstil staan.
Om 23.30 uur op de zesde dag heeft het licht op de fjord de kleur van gehamerd koper: de middernachtzon, laag aan de horizon, werpt schaduwen die horizontaal over het water reiken. De expeditieleider roept iedereen aan dek. Niemand hoeft twee keer geroepen te worden. U blijft er veertig minuten in stilte terwijl het licht overgaat in kleuren die in geen enkele taal die u spreekt een naam hebben.
Het schip zet vanaf 80° noord koers naar het zuiden, en de lezingen in de projectiezaal gaan van de fauna over naar de geschiedenis: de walvisvaarders die in de 17de eeuw deze wateren bevoeren, de ontdekkingsreizigers die hier stierven bij hun poging de Noordwestelijke Doorvaart te vinden, de wetenschappers die elk jaar in Longyearbyen overwinteren. Wanneer u de haven bereikt, begrijpt u iets van de planeet waarvan u niet wist dat u het kon leren door haar langzaam te doorkruisen, aan de grens van het bewoonbare, aan boord van een schip dat weet waar het heen gaat.





Vertel ons welk uiterste u roept, Arctis of Antarctica, zomerlicht of winterduister, en wij ontwerpen de expeditie die u daarheen brengt.
Begin uw reis