De acht pintxosbars van San Sebastián die volgens een Baskische gastronomiecritica uw tijd waard zijn. De Sevillaanse familie waarvan de grootmoeder nog altijd danst op de binnenplaats van hun casa in Triana. De kunsthistoricus die een sleutel van het Prado heeft en het een uur voor het publiek opent. Dat zijn geen extraatjes. Dat is de essentie.
Ontwerp uw reis naar Spanje →Spanje is het meest onbegrepen land van West-Europa, wat opmerkelijk is gezien het aantal bezoekers dat het ontvangt. Het probleem is dat het mooiste van Spanje, zijn eetcultuur, zijn muziek, zijn schilderkunst, eerder relationeel dan institutioneel is: het bestaat tussen mensen en in huiselijke ruimtes, niet in restaurants die voor toeristen zijn ontworpen of in tablaos die voor hotelconciërges zijn bedoeld. De pintxostraditie in San Sebastián draait niet in de eerste plaats om het eten, maar om het ritueel van door de wijk te trekken met mensen die weten welke bar op welk uur op zijn best is, en waarom het glas txakoli altijd van hoog wordt ingeschonken. Flamenco, niet opgevat als spektakel maar als een vorm van persoonlijke pijn die even publiek wordt gemaakt, vraagt om een heel andere zaal dan de tablao. En het Prado, dat vrijwel zeker de grootste concentratie schilderkunst van West-Europa in één gebouw samenbrengt, ontdekt u het best in het gezelschap van een kunsthistoricus die er twintig jaar aan heeft gewijd, in het uur voordat de eerste toeristenbus aankomt.

De Parte Vieja van San Sebastián telt op een avond in het hoogseizoen zo’n 80 pintxosbars. Een Baskische gastronomiecritica die al vijftien jaar over deze wijk schrijft, weet welke op het hoogste niveau staan, welke recent zijn geopend en meer verdienen dan hun huidige reputatie, en welke ooit uitstekend was maar al drie jaar op zijn lauweren rust. Wij stellen onder haar leiding een avond samen: vier uur, acht bars, de pintxos die elk ervan typeren (niet de kaart, maar wat die bar beter doet dan wie ook), en het gesprek dat het eten begrijpelijk maakt.

De flamencotablao is een instelling die voor het toerisme is ontworpen; de juerga, de besloten bijeenkomst waar flamenco om zichzelf wordt gespeeld, is iets heel anders. In Triana, de Sevillaanse wijk die meer flamencodynastieën heeft voortgebracht dan welke andere ook, opent een familie die wij al jaren kennen haar casa voor avonden met een klein aantal gasten: een cantaor, een gitarist, een bailaora, en de bijzondere sfeer van een ruimte waar deze muziek al drie generaties thuis is. Geen podium, geen programma, geen applaus voordat het vanzelf komt. Dit regelt u via een relatie, niet via een reservering.

Het Museo del Prado herbergt de grootste collectie Spaanse schilderkunst ter wereld, Velázquez, Goya, El Greco, naast Vlaamse, Italiaanse en Duitse werken die de Spaanse kroon in de loop van 400 jaar verwierf. Normaal bekijkt u Las Meninas achter een afsluiting, op afstand, omringd door 200 mensen. Wij regelen via de diensten van het museum een bezoek vóór de opening, met een kunsthistoricus die al twintig jaar gespecialiseerd is in de Habsburgse collecties. Twee uur in de zalen van Velázquez, bij de pinturas negras van Goya en de Vlaamse primitieven, in een stilte die u de omvang van de collectie laat ervaren.



Een reis die San Sebastián via Madrid en Sevilla met Mallorca verbindt, met twee laatste dagen in de Rioja tijdens de wijnoogst. Ideaal in oktober, wanneer de vendimia in de Rioja in volle gang is en de baaien van Mallorca nog toegankelijk zijn zonder de zomerse drukte.
Aankomst en twee nachten in San Sebastián. Pintxosroute door de Parte Vieja met de Baskische gastronomiecritica: acht bars, wat u in elk ervan bestelt, en het debat over txakoli of Rioja Blanco bij de anchoas. Ochtend op de Mercado de la Bretxa met een chef uit de keuken van Arzak. Lunch in een sidrería op het ciderplatteland van Astigarraga.
Vlucht naar Madrid. Privébezoek aan het Prado vóór de opening met een kunsthistoricus, twee uur in de zalen van Velázquez en bij de Zwarte Schilderijen van Goya vóór 10 uur. In de namiddag de rommelmarkt van El Rastro in La Latina, met een antiquair die de kramen met serieuze stukken kent. ’s Avonds tapas in de wijk Lavapiés.
Vlucht naar Sevilla. Twee nachten in een privécasa in de wijk Santa Cruz. Flamencoavond in een familiecasa in Triana, via introductie, zonder tablao of programma. Ochtendbezoek aan het Real Alcázar vóór de opening om 9.30 uur, met een specialist in Moorse architectuur.
Vlucht naar Palma. Drie nachten in een privéfinca in het Tramuntanagebergte. Privézeiltocht vanuit Port de Sóller naar de noordelijke baaien die alleen over zee bereikbaar zijn, Cap de Formentor, Cala Figuera, de zeegrotten van Sa Foradada, met een schipper die al twintig jaar langs deze kust vaart.
Vlucht naar Bilbao of Logroño, transfer naar de Rioja Alta. Drie dagen tijdens de vendimia in oktober bij een bodega in Haro die al sinds 1890 een Reserva Rioja maakt van dezelfde tempranillostokken. Een werkdag in de wijngaard. Een privédiner in de wijnkelder met de familie van de wijnmaker, de plukkers en een selectie jaargangen uit het persoonlijke rek van de catador. Vertrek vanuit Bilbao.
De diepste genoegens van Spanje vindt u niet, u wordt erheen geleid. Door een gastronomiecriticus die u vertrouwt, een familie die haar deur opent, een historicus die een sleutel heeft.
Begin uw reis